Tante Suus: Gestopt
Niemand praat graag over stoppen met roken, behalve mensen die al gestopt zijn, of er dicht tegenaan zitten. En laten er nu toevallig een heleboel van dit soort mensen bestaan. Ik was jarenlang een roker. Begonnen in de pauzes op school, doorgegaan uit gewoonte en omdat ik het ‘gewoon lekker’ vond. Als iemand mij vroeg waarom ik nog rookte, zei ik altijd: ‘omdat dat stoer is.’ Daar kun je het mee oneens zijn, maar verdere argumenten zijn moeilijk te geven, dus het gesprek was dan lekker snel afgelopen.
Tot er vorig jaar steeds meer verstokte rokers uit mijn omgeving de peuk definitief uitmaakten. Zelfs als ik bij Je Moeder kwam stonden de asbakken niet meer op tafel. Ik begon me steeds vaker een rookvrij leven voor te stellen. Niet meer buiten onder een afdakje staan. Geen stinkende haren en kleren. Nooit meer in de stress omdat er nog maar twee peuken in je pakje zitten en de benzinepomp al dicht is. Onder een dekentje op een terras hakte ik op een avond de knoop door. Ik zou ermee ophouden. De eerste ronde datum die in zicht kwam was 1 november, dus dat moest het worden. Mijn huisgenootje vond het zo’n goed plan dat ze besloot zich bij mij aan te sluiten en tevreden over zoveel daadkracht staken we er nog een op.
Het toeval wilde dat 1 november 2009 een zondag was, dus dat kwam mooi uit. Op zaterdagavond nam ik het er nog even goed van en toen was het afgelopen. Was het leuk? Nee. Makkelijk? Ook niet echt. Op de eerste de beste heftige stapavond werd ik de Melkweg uitgezet, omdat ik binnen aan het roken was. De ironie daarvan motiveerde me gelukkig vooral om het niet op te geven.
Bijna een halfjaar later vind ik het sneu als er weer een stel naar buiten gaat om er één op te steken. Ik hoef nooit meer de ellende die rookruimte heet mee te maken. Ik hou geld over en ben niet eens dikker geworden. Er willen nog meer mensen met me zoenen dan voorheen. Ik smacht heus nog wel eens naar een peuk. Maar nog veel vaker ben ik trots dat ik gestopt ben, en gebleven. Want wat is het lekker om geen roker te zijn.
Je Moeder leest ook
-
Arie
