Een paar jaar geleden heb ik, geheel tegen mijn nuchtere karakter in, toegegeven dat ik verliefd ben op Lowlands. En het mooie van deze romance is dat de liefde geheel wederzijds is. Lowlands stelt me nooit teleur. Je tante Suus was in 1998 voor het eerst in Biddinghuizen, dus ik durf me best een veteraan te noemen. Die eerste keren waren ook heerlijk; mijn favoriete punkbands waren er, we aten het hele weekend knakworsten en ik mocht bij mijn vriendje in de tent. Maar het echte houden van kwam eigenlijk pas een paar jaar geleden.

Liefde is moeilijk uit te leggen; ik denk dat het gewoon zo gegroeid is tussen Lowlands en mij. Sinds ik me dat ergens ter hoogte van de 24 uurstent realiseerde, haal ik mijn schouders op als mensen lopen te zuurpruimen over dure muntjes of een matig programma. Ik kijk stiekem het hele jaar uit naar het derde weekend van augustus en vanaf ongeveer half juli kan ik zonder uitgelachen te worden voor mijn voorpret uitkomen.

Op dit moment tel ik af tot we via de AH XL de snelweg op rijden met onze blik op polder. Een ook al regent het het hele weekend en lekt de tent, val ik ten prooi aan het H1N1-virus of blijkt mijn kaartje ongeldig gemaakt door de Mojopolitie, die voorkriebels neemt niemand me meer af. Ik staar urenlang naar het blokkenschema en oefen de teksten van mijn favoriete bandjes om straks mee te zingen. Met mijn tentmaatje maak ik een uitgebreide boodschappenlijst (cheddarkaas, vochtige doekjes en vitamine bruistabletten mogen daarop zeker niet ontbreken). Ik zorg dat al mijn kleren gewassen zijn zodat ik mijn lievelingsshirt en -sokken niet hoef te missen. En ondertussen fantaseer ik over het struinen over de camping (zou het dit keer lukken onder de bomen te staan?), over de planten in de Groovetube en de experimenten in de X-Ray. Hangen op de Alphaheuvel en stampen in de Bravo. Bizarre ontmoetingen met willekeurige medefeestgangers. ’s Ochtends brakke grappen maken tijdens wat binnen ons groepje de ‘luie orgie’ is gaan heten. Een pannenkoek met spek en stroop. Het eerste biertje van de dag dat verrassend goed blijkt te smaken. Rond zonsopkomst met pijn in de benen van het dansen naar de camping terugstrompelen. En dat alles een dikke drie dagen lang. Hoeveel nachtjes slapen nog?

Je Moeder leest ook

• Je Moeder is Lloww gegaan
• Tante Suus: girl crush
• Je Moederfest: Lowlands
• Je Moederfest: Solar
• Je Moeder hartje Destroyer

• « De ouwe doos van Je Moeder #4   |   Je Moeder tipt… »