Tante Suus: Exit

Tante Suus houdt net zoveel van festivals over de grens als Je Moeder, en dit jaar besloot ik eens op avontuur te gaan. Van kenners had ik hele goede dingen gehoord over het Exit festival in Novi Sad, Servië. Dat is dat land bij Kroatië en Bosnië dat ooit Joegoslavië heette en waar een paar fikse schurken vandaan komen. Meer wist ik er tot voor kort ook niet van. Tien dagen, 422 foto’s, 123 muggenbeten en zeven nieuwe Facebookvrienden met onbegrijpelijke statusupdates later is dat wel anders.

De eerste editie van Exit was precies tien jaar geleden. Een stel jonge mensen kwam bij elkaar aan de oevers van de Donau om te chillen, te feesten en te bespreken dat Milosevic een enkeltje Den Haag nodig had en de Balkan wat meer democratie. Het hele festijn duurde in totaal honderd dagen. Om het allemaal nog een beetje menselijk te houden is dat aantal tegenwoordig teruggebracht tot vier. Milosevic ligt netjes onder de groene zoden en het festival wordt nu gehouden in het Petrovaradin-fort, een indrukwekkende burcht die uitkijkt over de rivier en de stad. Dit jaar waren er bijna 200 000 mensen. Toch had ik niet het idee verzwolgen te worden in de massa, dankzij de sprookjesachtige setting. Naast een hoofdpodium en een dance-arena zijn er namelijk nog minstens 15 podia verstopt tussen de muren en op de veldjes van het fort. Een typische Exit-nacht bestaat uit verschillende hoofdstukken. Het hele gebeuren komt pas tegen een uur of tien ’s avonds op gang. Op het hoofdpodium staan de grote namen. Roots Manuva, Arctic Monkeys en Moby gaven een volledige show weg en ook Kraftwerk kan ik nu van mijn lijstje aftikken. Maar het loont ook zeer de moeite om rond te dwalen in de rest van het fort. Lokale bands van wisselende kwaliteit wisten steeds weer te verrassen.

fort

Met dj Rob Da Bank beleefde ik een hoogtepuntje op de Suba Stage. Maar de Exit-belevenis is nog veel meer. Je daalt een trapje af en staat ineens met een glas rakije (het tranen-in-je-ogen-branden-in-je keel lokale brouwsel) naar een zigeunerorkest te kijken. Nog een hoekje om, en achter een bosje staat een groep van 50 man met volle overgave de macarena te dansen. Tegen het ochtendgloren is het tijd om je naar de dance-arena te begeven. Daar pakten onder anderen John Digweed, Gui Buratto en Carl Cox de Serven helemaal in. Tot de zon hoog aan de hemel stond bleven de techno-armen geheven. Dat we dit allemaal volgehouden hebben is mede te danken aan onze gastheren Andras en Andrej, die hun appelboomgaard ter beschikking stelden aan een paar fortuinlijke kampeerders.

dancearena

Hierdoor hoefden we niet tussen het Britse volk en de dixi’s op de festivalcamping te slapen, maar werden we verwend met sterke borreltjes, stevige goulash, douchen in de vrije natuur en goede gesprekken over hoe het allemaal beter kan in de wereld. De allerhipste bands en dj’s hebben Novi Sad nog niet op hun tourlijstje staan en de Serven kunnen maar geen genoeg krijgen van drum ‘n’ bass. Maar op Exit krijg je een halve liter bier, een shot slivowitz én een pakje peuken voor de prijs van één lowlandsmuntje, je maakt de meest uiteenlopende nieuwe vrienden, en ziet de zon opgaan boven de Donau. Volgend jaar toch ook maar een Balkan-festivaltripje?

Tante Suus dacht van wel.

P.s. benieuwd waar je Je Moeder tegen kunt komen deze zomer?

lovexit