Je Moeder doet de hand-boks
Je loopt nietsvermoedend over straat. In de binnenstad. Je gaat van A naar B. De wereld ligt aan je voeten. De zon schijnt. De rokjes kort. Daar in de verte zie je een goeie vriend aan komen lopen. Je krijgt een grijns op je porem. Die mafketel heb je al lang niet gezien. Je maat ziet jou. Jullie naderen elkaar, jullie wisselen amicaal wat scheldwoorden en bijnamen uit. Jullie willen elkaar een hand geven. Stop…
Het moet maar eens afgelopen zijn. Nu is het klaar. Je Moeder ziet heden ten dage teveel bois om haar heen die niet meer weten hoe ze elkaar moeten groeten. Een ouderwetse hand. Een boks. Een handjeklap. Een handjeklap plus boks. Een hand-omhelzing-shake-boks. Noem maar op. De keuze is reuze. Zo reuze dat sommige kills de weg kwijt zijn. En dit terwijl een stevige vertrouwelijke groet een van de vereiste is voor een goede vriendschap.
Om haar mannen weer op het goeie pad te helpen moeten we terug in de tijd om de oorzaak van het probleem te achterhalen.
Voor de opkomst van de gangsterrap was er geen vuiltje aan de lucht. De mannen gaven elkaar bij iedere rendez-vous een stevige hand en gingen aan de praat. Eenmaal rond de tijd dat Suge Knight en zijn NWA posse de gehele wereld besloten over te nemen veranderde het begroetingslandschap finaal. Met name toen de westcoast (fo’ life!) van 2Pac en de east (fo’ life!) van Notorious BIG het met elkaar aan de stok kregen, veranderden ook onze gebruiken rondom begroetingen van de mannen in ons kikkerlandje. Ook Je Moeder besloot in die tijd haar vrienden te groeten met een flinke gangstergrip. Toen nog de hand-omhelzing-shake-boks. Deze relatief ingewikkelde groet vereiste heel wat oefening en overtuiging, maar eenmaal onder knie kon je duidelijk merken met wie je rollde en met wie niet. Vrienden groeten elkaar nu eenmaal vaker.
Nu Je Moeder en haar generatiegenoten wat ouder worden, wordt de wens naar een perfecte swagger, erkenning en respect langzaamaan wat kleiner. De hang naar een gangsterleven neemt af. Ook wel lekker. Je Moeder steekt zich steeds vaker in een pak en zet alle zeilen bij om toch maar te wennen aan die gehate 40-urige werkweek. Kortom; een gangstergroet is steeds minder op zijn plaats. Einde hand-omhelzing-shake-boks.
Nu is het tegenwoordig ook doodgewoon om een wereldreisje te maken. Ook Je Moeder is zo’n fervente globetrotter. Eenmaal op reis ontmoet je constant nieuwe mensen. Het aantal ontmoetingen, immer gepaard met begroetingen, rijst in korte tijd de pan uit. Niet heel lang geleden leerde Je Moeder een universele groet kennen. Een jaar terug in Rio de Janeiro kwam Je Moeder voor het eerst in aanraking met deze universele hand. Later in Midden-Amerika was het ook altijd en overal raak. Het is de handjeklap-boks. Een move overigens, die onze Marokkaanse jeugd al jaren onder knie heeft. Al behoorlijk universeel dus.
Anno vandaag is de handjeklap-boks de meest gebruikte van het stel. Het is echter een groet waar niet iedereen zich aan wil wagen. Een aantal blijft star hangen in hun gangstergrip. Een andere groep is al naar de volwassen handdruk overgestapt. Uit deze laatste groep hoort Je Moeder dat men hierin de innigheid van een hechte vriendschap mist. De vertrouwde brotherhood van Suge Knight ligt opeens wel erg ver achter hen.
Om het iedereen wat makkelijker te maken heeft Je Moeder al een poosje geleden een nieuwe groet in het leven geroepen. Haar vrienden kennen ‘m al. Hij voelt goed. Vertrouwd. Volwassen, maar niet oud. Innig. Tikkeltje gangster. Je Moeder doet de hand-boks. Een stevige handdruk gevolgd door een lekkere boks.
Hij kan altijd. Overal. Alleen op kantoor is‘ie moeilijk. Verder is’ie lekker. Op straat. In de club. Op verjaardagen. Op de markt. Supermarkt. Midden-Amerika. Amsterdam-Noord. Noem maar op en hij kan.
Hand. Boks. Klaar is case.
Wat jij? Wat is jouw lievelings?
Je Moeder leest ook
-
fresh p
-
Tante Suus
