Je Moeder heeft de hik
De hik, wie kent hem niet. Dat bizar snel inademen, wat in een soort stikkend geluid eindigt. En dat niet een keer, maar soms wel een half uur lang. Fucking hell, wat kan de hik irritant zijn. Ik heb me trouwens laten vertellen dat momenteel het record op 58 uur staat. Kan je het je even voorstellen. 58 uur dat benauwende gevoel. Langer dan twee dagen. Poeh. Arme man.
De hik komt ook nooit gelegen. Avondje stappen met de hik is gewoon niet te doen. Je kan niet drinken, of juist heel veel en dan haal je de eind streep niet. Je kan niet roken, want roken lijkt op een soort voedsel voor de hik en dan weet je zeker dat je er nog een half uur mee rond loopt. Ik bedoel, roken zorgt er juist voor dat die lekker inkicked.
Dus de hik is arelaxed. Duidelijk. Ik had hem laatst dus weer……… en niet te weinig ook. Ik denk dat ik zo’n 4 uur mee heb rondgelopen. Ik dacht dat ik gek werd. Ik moest dingen in de stad regelen. Zie je het voor je oog controle met de hik. Daarna lekker uiteten met mijn meisje en die fucking hik. Op weg naar huis was ik er helemaal klaar mee. Ik had alles geprobeerd. Adem inhouden, op je glas tikken terwijl je water aan het atten bent, een glas water voorovergebogen wegzetten, you name it, the works! En toen kwam het. Samen op de bank begonnen mijn lieve vriendinnetje en ik te zoenen, en al snel heel intens te tongen. Na 5 minuten moesten we beide op adem komen. En guess what. Weg was ie. Weg was die irritante hik.
Sindsdien heb ik niet meer de hik gekregen, dus ik heb dit nog geen tweede keer kunnen checken, maar ik geloof er heilig in. De oplossing tegen de hik is tongzoenen.
